22 | AFTERSALES MAGAZINE | 15 APRIL 2011 Jack Gilles: roepende Autofabrikanten, hun importeurs en de dealernetwerken proberen op alle mogelijke manieren – en dat is hun goed recht – om de automerkgebonden onderdelenstroom te vergroten. Maar het spel moet wel eerlijk gespeeld worden, zegt CAPA-directeur Gilles. “Autofabrikanten en hun merkgebonden netwerken zijn soms erg hypocriet en denken vooral aan hun eigen belang in plaats van een vrije markt.” Tekst Chris Mann/Jos Veldhuisen A lgemeen directeur Jack Gilles van Certified Automotive Parts Association (CAPA) uit Washington (VS) maakt zich sterk voor de kwaliteit van matching quality onderdelen voor gebruik bij met name schadeherstel. In zowel de VS als in Europa wordt vanuit de schadesector – semi-vrijwillig – gewerkt aan hogere kwaliteitsstandaards. Dit is mede het gevolg van de dreigende kwaliteitsproblemen die worden veroorzaakt door een grote druk op de marges. “Het is jammer dat overheden hier weinig aandacht aan schenken, terwijl het ondanks de druk op de branche – lees marges – van belang is om de reparatiekwaliteit op het hoogste niveau te houden. De rijveiligheid is hier natuurlijk leidend”, stelt Gilles. “De relatief hoge kosten van originele automerkgebonden onderdelen hebben mede bijgedragen aan het hoge niveau total loss verklaarde auto’s.” Hij noemt het daarbij ‘hypocriet’ dat autofabrikanten claimen dat matching quality onderdelen de voertuigveiligheid in gevaar brengen. KARRETJE Uit onderzoek van CAPA (die hun geld verdienen met het keuren van matching quality onderdelen en, eerlijk is eerlijk, dus een eigen belang hebben) blijkt er technisch gezien veelal geen verschil tussen de kwaliteit van een OE-deel en een aftermarket onderdeel. “Ook niet als het gaat om zogenaamde safety related parts, waar autofabrikanten hun pijlen vaak op richten als het gaat om de kwaliteitsvraag. Als een fabrikant van aftermarket-onderdelen op een serieuze manier werkt aan reverse engineering (ofwel door nauwgezet productie- en materiaalonderzoek aan dezelfde kwaliteit voldoen als het origineel) dan is het erg simpel om de kwali teit van zo’n onderdeel op hetzelfde niveau te krijgen als een OE-onderdeel. Daarbij is het te gek voor woorden dat autofabrikanten in met name de VS, consumentenorganisaties en de verzekeringssector voor hun karretje willen spannen om het gebruik van OE safety parts heilig te verklaren. CAPA garandeert dat de door ons gecertificeerde onderdelen niet afwijken van de OE-specificaties en dus volledig matching quality zijn.” NIET-GEKEURD Een schadehersteller kant het verschil tussen een gekeurd en een niet-gekeurd aftermarket onderdeel natuurlijk niet met het blote oog zien. “Alleen als onderdelen zijn voorzien van een certificering (door bijvoorbeeld CAPA, Thatcham, TÜV, Centro Zaragoza) kun je zeker zijn van de safety claim. In de VS verbieden veel verzekeraars momenteel het gebruik van matching quality parts – gecertificeerd of niet – maar veel schadeherstellers luisteren hier overigens niet naar.” Ondanks dat CAPA in de VS al 25 jaar actief is, heeft hun stelling nog steeds te weinig fans om een vuist te maken. “Het is tot nu toe vooral een kwestie van marktkrachten, een power play van andere belanghebbenden. Daar komt bij dat er steeds meer ondernemingen opstaan die met eigen keuringsnormen en kwaliteitsstempels bijdragen aan een grote verwarring bij schadeherstellers, verzekeraars en distributeurs. Dat leidt tot onzekerheid en dan kiezen partijen de veilige optie van dure OE-onderdelen.” VERANDERINGEN Gilles verwacht niet dat dit snel zal veranderen. “Voorlopig niet in de VS, maar in Europa zijn er wel bewegingen. Het wachten is op een game changer, een grote partij die overstag gaat.” Het in Groot-Brittannië geïntroduceerde PAS125-project van Thatcham/ BSI Kitemark is hiervan een voorbeeld. “Zeker in het begin was daar veel weerstand tegen, niet in de laatste plaats vanwege de kosten van de erbij behorende certificering. De verzekeraars hebben hun schadeherstelnetwerk verplicht om te gaan voldoen aan dit kwaliteitssysteem. En omdat ruim 70 procent van het schadevolume naar die ketens wordt gestuurd, zijn er inmiddels al 750 schadeherstelbedrijven aangesloten dan wel aan
15 APRIL 2011 | AFTERSALES MAGAZINE | 23 in de woestijn of … ‘Het wachten is op een partij die de schouders zet onder het sturen op gecertificeerde, niet-merkgebonden onderdelen.’ Jack Gilles, directeur Certified Automotive Parts Association Het CAPA-zegel is het bewijs dat die onderdelen voldoen aan de gecontroleerde specifi caties. Wanneer verzekeraars het verlagen van de schadelast verder op onderdelen betrekken, dan hebben ze een direct voordeel. Zeker als de OE-prijzen structureel hoog blijven. Verzekeraars die nu matching quality onderdelen toestaan, maar niet specifi ek sturen op gecertifi ceerde onderdelen, kunnen misschien mede-aansprakelijk worden gesteld voor gevolgschades na een ongeval waarin nietgekeurde onderdelen betrokken zijn.” IBIS het trainen om aan dat concept te voldoen. In Nederland is een belangrijke update in voorbereiding van het KZS-concept (Kwaliteit-Zorg-Systeem van Focwa). Volgens insiders zou daarin juist nadrukkelijk worden gewezen op het verstandig gebruik van originele delen, wat haaks staat op wat Gilles voorstaat en op wat er in Groot-Brittannië gebeurt. GEVOLGSCHADES Gilles vecht voor de belangen van de consument: “Allereerst het beschermen van de consument tegen het in mijn ogen bestaande onderdelenmonopolie dat autofabrikanten in stand proberen te houden. Aan de andere kant wil ik de consument verzekeren van veilige matching quality onderdelen.” Van de overheidsondersteuning wordt het meest verwacht. “Ik geloof namelijk niet dat de markt de consument altijd beschermt. Er is simpelweg regelgeving nodig, het vrijwillig opnemen van kwaliteitstandaards ten spijt. Groot-Brittannië is hiervan een voorbeeld. Er zijn veel bureautjes (waar vaak ex-politieagenten werken) die ongevalschades controleren. Zij kijken of een schadeauto eerder schade heeft gehad en proberen te achterhalen of de reparatie conform de juiste methoden is gebeurd. Vinden ze iets dan stappen ze namens de consument naar de rechter. Niet alleen de schadehersteller (die vaak de garantie verstrekt), maar ook verzekeraars komen dan in beeld. Hebben zij willens en wetens gestuurd naar een schadebedrijf dat niet volgens de juiste standaards repareert? Jack Gilles, een ‘Man van La Mancha’ die ondanks alles de veiligheid van de consument voor ogen heeft en daarbij het monopolie van autofabrikanten wil breken. Of dat lukt is nog steeds een grote vraag. Een eerste scheurtje in het systeem is er nu aan de andere kant van Het Kanaal. Op het aanstaande IBIS-congres, dat van 16 tot 18 mei in Barcelona wordt gehouden, is zijn stelling één van de gespreksonderwerpen, niet in de laatste plaats in de wandelgangen. Een plaatwerkfabrikant gebruikt deze CAPA-testopstelling om per productieronde steekproefsgewijs de onderdelen te controleren op hun specifi caties.